Categorie archief: Algemeen

honden interactie en eigenaar agressie

Ieder zijn eigen kijk en zijn eigen gelijk?

Iedereen heeft zijn eigen kijk op de wereld. Het is erg handig om je dit vaak te realiseren, jouw gelijk is niet die van de buurman. Dat maakt de omgang soms erg lastig en als hondeneigenaar is de sociale interactie met andere hondeneigenaren vaak wel aan de orde. Daarin gaat er nog wel eens wat mis.

Een deel van de hoog risico honden eigenaren ziet het probleem van de toenemende bijtincidenten vooral als een kleine keffertjes probleem. Als de andere hond hun hond niet uitdaagt dan zal hun hond ook niets doen. De kleine hondjes eigenaren zien dit natuurlijk heel anders. Ik persoonlijk denk dat je moet zorgen dat je altijd controle over je hond hebt, zeker als een hond zoveel schade zou kunnen doen. Dus als dat altijd gemuilkorfd uitlaten zou betekenen, dan is dat zo. Het kan niet zo zijn dat het korte lontje (het reactieve) van sommige rassen niet wordt meegenomen in de risico analyse van de eigenaar. Zij zijn en blijven verantwoordelijk voor het gedrag van hun hond.

Ik heb een niet gecastreerde flinke reu. Daarmee komen er wat andere verantwoordelijkheden op mijn bordje dan van een eigenaar van een gemiddelde labrador teef. Nou is Joris een zeer sociaalvaardige clown die, nu hij volwassen is, gevechten zeker zal proberen te voorkomen. MAAR dat betekent niet dat hij niet zal gaan vechten. Als hij wordt uitgedaagd door een andere reu, of er loopt toevallig een loopse teef 5 minuten voor ons, is er echt wel een kans dat hij niet alles zal pikken en door zal lopen. Joris valt niet onder de hoog risico rassen en de kans op aanzienlijke schade bij een gevecht is nauwelijks aanwezig, maar toch let ik altijd goed op en lijn ik hem aan als ik niet zeker ben van een geschikte match met een andere hond. Jammer genoeg is mijn verantwoordelijkheid daarmee niet klaar. Het lijkt er steeds vaker op dat het aanlijnen en meenemen van mijn eigen hond emoties oproept bij de andere eigenaar. Misschien dat zij zich voelen aangevallen, als zijnde zij een agressieve hond zouden hebben? Ik weet het niet. Wat ik steeds meer tegen kom is dat er geen gehoor meer wordt gegeven aan de vraag of mensen hun hond even kunnen aanlijnen. Zij vinden dit een ongehoorde vraag waarop ze zelfs regelmatig flink commentaar geven. En nog vaker uitleg van mij willen waarom ik dat vraag.

Vooral dit laatste vind ik persoonlijk erg opvallend, want zou het uitmaken wat de reden is? Wordt daarmee de actie ‘hond aanlijnen’ anders? Moet ik verantwoording afleggen over mijn privéleven omdat ik op straat wil lopen zonder honden-interactie?

Voor mij staat ondertussen wel vast dat ik nooit iedereen tevreden kan houden. Dat er altijd mensen zullen zijn die het juist wel aanlijnen of juist los laten lopen van honden als onprettig zullen ervaren. Ik hoop alleen dat mensen wat meer rekening met elkaar zouden willen houden om op die manier het leven van onze honden en de bazen wat prettiger te maken. Niet alle honden kunnen of willen met alle honden omgaan, om welke dan ook. Dat is niet erg, dat is niet omdat ze valse rothonden zijn, dat is gewoon zo.

Zie je een aangelijnde hond, OOK in het losloopgebied, dan lijn je je hond aan. Moet je mensen zonder honden passeren, dan roep je je hond naast je en loop je erlangs. Passeer je kleine kinderen dan houd je je hond bij je. Vraagt iemand of je je hond even terug kunt roepen, dan doe je dat. Moet je iemand met een aangelijnde hond passeren, dan zorg je dat het voor alle partijen (mens en honden) duidelijk is dat ze geen interactie hoeven te hebben.

Het laten loslopen en wandelen met honden is geen vrijbrief voor vrijheid-blijheid. Het kan alleen als de mens genoeg controle over zijn hond heeft EN genoeg rekening houdt met de rest van de wereld.

training van reactieve hond

Uitvallen naar honden … (of mensen, dieren, dingen)

Reactiviteit verdient altijd actie

Onze leefomgeving wordt, vooral hier in het westen van het land, telkens drukker. Mensen proberen hun kleine stukje leefomgeving meer op te eisen waardoor er sneller agressie en overlast tussen mensen plaatsvindt. En ook tussen honden.

Want ook onze honden hebben last van onze drukkere maatschappij. Meer mensen hebben een hond die op telkens kleinere stukken groen moeten worden uitgelaten. Ook komen er meer honden uit het buitenland naar Nederland met een slechte start en zijn de broodfokkers jammer genoeg ook nog vol in bedrijf.
Dat sommige honden dit te veel van het goede vinden is dus niet zo raar. Het gevolg is meer reactieve honden op straat, honden die uitvallen naar mensen, honden, auto’s, brommer, enzovoorts.

Reactiviteit houdt in dat de hond op verschillende prikkels te veel reageert. Dit kan zich uiten in uitvallen naar een vreemde hond, maar ook het blaffen naar fietsers kan hieronder vallen. Deze honden zijn geen ‘agressieve’ of ‘valse’ honden. Deze honden zijn totaal overprikkelt en hebben geen idee hoe ze anders met de moeilijk situatie moeten omgaan. Deze honden hebben veel baat bij rust en training. Leren negeren van prikkels is een optie die niet in hun hoofd opkomt, daar hebben ze dus de hulp van hun mens bij nodig.

uitvallen naar een hondHet uitvallen zal niet uitdoven of vanzelf verminderen als de hond de prikkel maar vaak genoeg ondergaat of ziet. Het proces van habituatie (gewenning) werkt hierbij niet. Doordat de hond al een actieve strategie heeft ontwikkelt die ‘werkt’ (want de moeilijke prikkel verdwijnt uiteindelijk weer) zal de hond deze strategie niet uit zichzelf opgeven. Sterker nog, het gedrag zal telkens eerder en heftiger worden ingezet. Of zich uitbreiden naar andere situaties die de hond als lastig ervaart. De hond ervaart veel stress telkens als hij uitvalt. Deze stress is niet gezond en in onze drukke leefomgeving kan het zelfs leiden tot chronische stress. Doordat er te weinig tijd tussen de stresspieken is om het adrenalineniveau te laten dalen.

Niets doen is dus geen optie, ook niet bij die honden die ‘alleen maar’ blaffen en verder nooit overgaan tot bijten. Zij zijn misschien voor de eigenaar geen probleem, maar voor de hond zelf is dit gedrag echt niet prettig.
De eigenaar moet de hond stapsgewijs gaan leren om een andere strategie te kiezen die meer oplevert. Dat moet dus sterker belonen dan het uitvallen om het uitvallen ervoor te willen opgeven. Een reactieve hond trainen is veel werk, maar is ook zeer bevredigend. Om een hond iets expres te zien negeren en daarin ontspanning te vinden is heel erg tof. In de groepen van de basiscursus ervaren wij dit keer op keer. Aangezien alle honden welkom zijn in de cursus kan het de eerste paar lessen een hoop herrie zijn. Gedurende de cursus leert de eigenaar de hond op het juiste moment te belonen waardoor de hond telkens meer zijn omgeving gaat negeren. Na 10 lessen kan het zelfs zo zijn dat het gehele uur geen hond uitvalt of blaft. En natuurlijk zal het in het ‘echte’ leven echt nog wel eens mis gaan, bijvoorbeeld doordat een vreemde hond te dichtbij komt. Maar daar kan de hond dan weer van herstellen, doordat de chronische stressophoping gestopt is. Of er gedragstherapie, priveles of de groepscursus nodig is hangt erg af van het niveau van het uitvallen en zeker ook de duur van het probleemgedrag.

Een uitvallende hond is dus vooral een probleem voor zichzelf. Hij voelt zich beroerd en kan niet op een normale manier functioneren. Niets doen is dus eigenlijk geen optie!

10-jarig bestaan, Martin Gaus en ons mooie vak

DogLogix bestaat deze maand alweer 10 jaar!

In januari 2006 behaalde ik mijn diploma tot kynologisch gedragstherapeut aan de Martin Gaus academie in Lelystad. Daarvoor was ik al jaren aan het werk als kynologisch instructeur en gaf ik voornamelijk groepslessen. In september 2007 durfde ik de stap te zetten om voor mezelf te beginnen. Ik startte mijn eigen praktijk om mensen met hun hondenproblemen te helpen (en regelmatig ook honden met hun mensenproblemen).

In die 10 jaar heb ik honderden honden en hun eigenaren proberen te helpen. In 2012 kwam Rose DogLogix versterken met haar inzet en passie. Nadat zij met een opleiding begon kwam in 2013Pim bij DogLogix werken. En tot op heden werkt hij bij ons als de zeer toegewijde, intelligente en gepassioneerde kynologisch gedragstherapeut die hij is.

In die 10 jaar ben ik ook mijn lieve man tegen gekomen en zijn we getrouwd. Helaas is onze geweldige hond James 17 oktober 2012 plots overleden. En hebben we sinds maart 2014 een nieuwe vriend gevonden in onze Wäller Joris. Onze gezin is uitgebreid met drie prachtige dochters, waarvan de zwangerschappen natuurlijk wel voor wat rustigere jaren in het bedrijf zorgde. Gelukkig hebben Rose, Pim en afgelopen verlof ook Wenche mij enorm geholpen zodat DogLogix kon blijven draaien.

Er is dus een hoop gebeurt in mijn leven, maar vooral ook inhoudelijk is ons vak verandert. Telkens komen er nieuwe onderzoeken uit waardoor onze aanpak in het veranderen van probleemgedrag wijzigt. Nieuwe inzichten geven nieuwe mogelijkheden, net zoals de nieuwe technologische snufjes ons werk veel makkelijker kunnen maken. Denk hierbij aan het nu simpel kunnen filmen van hondengedrag door de eigenaren of het live mee kunnen kijken bij het trainen van ‘alleen blijven’ door via facetime of skype in te bellen met je tablet en smartphone.

De passie en kunde voor mijn vak mag ik nu doorgeven aan studenten tot kynologisch gedragstherapeut van de Martin Gaus academie. Sinds 2014 examineer ik de mondelinge examens van de opleiding met veel plezier. Ook ben ik toen begonnen met het begeleiden van studenten in het afsluitende casustraject. Tien honden en eigenaren die zij moeten helpen. De gedragsanalyse, diagnose en het behandelplan moeten ze schriftelijk uitwerken en ik mag hen hierbij begeleiden (en uiteindelijk natuurlijk ook beoordelen).

Door aan de andere kant te staan heb ik zelf ook veel geleerd over het nut en vooral ook de noodzaak van een analytische uitwerking van problemen. Eerst de lichaamstaal observeren, daarna herkennen en als laatste pas een label eraan hangen. Dat maakt een gedragstherapeut iets anders dan een instructeur op een hondenschool (of alle hondeneigenaren met een mening in het park!).

Afgelopen maand gaf ik voor het eerst ook fysiek les op de academie. Een goede ervaring om studenten een aantal dagen echt les te mogen geven in mijn prachtige vak. Een vak waar toch wel eens wat denigrerend over gesproken wordt. Wij helpen mensen om een goede samenwerking met hun hond te krijgen. Om op een fijne manier samen te leven, elke dag en elke wandeling weer. Ik heb hiermee een flinke impact op het leven van mensen. Want een hond die niet alleen kan blijven, of uitvalt naar honden legt een flinke schaduw op het praktische leven van mensen.

Na 10 jaar wil ik alle klanten hartelijk bedanken voor hun vertrouwen in mij, in ons. We hopen er nog veel jaren met kunde, passie en de nieuwste inzichten aan te plakken.

Nieuwsbrief december 2015

Oud & nieuw

Wij wensen alle honden een heel ontspannen en rustige oud & nieuw. Hopelijk valt het met het vuurwerk mee en hebben jullie honden er weinig last van. Een goede manier van afleiden tijdens de jaarwisseling is een combinatie van alle hersenwerk spelletjes doen die in de workshop hersenwerk langskomen.
Zie bijvoorbeeld http://www.hersenwerkvoorhonden.nl/basis/.

Groepslessen

Natuurlijk hebben we weer niet stilgezeten en zijn we druk bezig om nieuwe workshops en cursussen te ontwikkelen. Natuurlijk weer passend in ons concept, zodat alle honden (met of zonder gedragsproblemen) weer kunnen deelnemen. Natuurlijk zullen ook de basis-, vervolg-, gevorderde-, en speurcursus weer van start gaan in januari.
Hieronder het overzicht van de nieuwe cursussen die in het nieuwe jaar gaan draaien. Lees verder Nieuwsbrief december 2015

Onze brokkepiloot, grasaar

Onze lieve hond is er één die onder de noemer ‘lomp en onhandig’ valt. Hij is lief, een tikkie groot (ondertussen ruim 32 kilo!) en om de een of andere manier heeft hij vaak ongelukjes. De laatste was een aantal grasaren in zijn pootje. Maar ook een mergpijp om zijn onderkaak staat op zijn cv. Lees verder Onze brokkepiloot, grasaar

Speuren en jagen

Zoals de meeste mensen wel weten hebben honden een enorm goede neus. Zij leven in een ‘geurtjes wereld’ ipv onze ‘zicht wereld’. Dit kan soms wat verwarring geven bij eigenaren, omdat ze niet kunnen zien waarom hun hond er opeens vandoor gaat of waarom het met die ene hond niet goed gaat en met andere wel. Het is dus belangrijk om in gedachten te houden dat je hond in een totaal andere wereld leeft en daarop reageert. Lees verder Speuren en jagen

Puppy management

Ondertussen is onze pup een puber aan het worden. Hij is nu 7,5 maand oud en het wordt telkens meer ‘onze hond’. Voorkomen van problemen in de toekomst was ons uitgangspunt bij de opvoeding van Joris. Dus hebben we goed nagedacht wat wij belangrijk vinden dat onze volwassen hond doet en kan. Voor ons waren de belangrijkste punten: ontspannen alleen thuis kunnen zijn. Rustig zijn in huis; spelen en drukte is voor de wandelingen. Goed met onze dochter kunnen omgaan. Andere honden negeren als hij aan de riem loopt en niet trekken aan de riem. Om dit voor elkaar te krijgen is er  naast tijd en energie vooral ‘puppy management’ nodig. Lees verder Puppy management

Een nieuw begin

27 januari 2014 werd onze hond Joris geboren (op de foto hierboven de linker). We wisten natuurlijk nog niet welke van de 4 reuen het zou worden, maar wel dat het 1 van dit nest zou zijn. En we wisten dat het weer een reu zou zijn.
Dit laatste is een persoonlijke voorkeur, maar ook wel handig voor mijn werk. Een hond met agressie problemen naar honden zal dit doorgaans sneller naar een reu dan naar een teef laten zien.
Dus een reu, maar ja welke moet je kiezen. Lees verder Een nieuw begin

Afscheid nemen van uitlaat-/ trainingshonden is positief

Eens in de zoveel tijd verlaten honden onze uitlaatservice. Dit is voor ons heel positief, want heel regelmatig is de reden voor het opzeggen van onze diensten het feit dat de hond ‘gewoon’ door een vriendin, buurman of groepsdienst meegenomen kan worden.
Hierbij ligt de nadruk op kan.

Lees verder Afscheid nemen van uitlaat-/ trainingshonden is positief